Hogescholen en overheden
Zoals altijd prikkelend schrijft Wietze Elsinga in zijn weblog over de virtuele kenniscampus en het delen van kennis. In dit geval beschrijft hij een 'leuk' project van de Friese Hogescholen: Homo Ludens. Wietse vindt het tot nu toe niet veel voorstellen en hoopt dat een journalist erachteraan gaat.
Een journalist ben ik niet, maar zijdelings heb ik ook wat opgestoken over zo'n kennisdelingsproject. In mijn geval met een regionale variant. In Veenwouden bevindt zich de 'Werkplaats Veenwouden'. Daar werken de drie hogescholen samen aan plattelandsontwikkeling. Tot nu toe is die samenwerking nog niet tot grote wasdom gekomen. Onlangs nodigde de afdeling Economische Zaken van de Provincie Fryslân me uit. Men wilde proberen om synergie te vinden in plannen van mij en van anderen. Daarom kon ik op het Provinciehuis kennis maken met enkele vertegenwoordigers van de Werkplaats, de heren Luiten en Wiersma. Zij zijn docenten aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden (NHL).
Hun Werkplaats is niet alleen een hobby van de hogescholen. De provincie Fryslân vindt dit ook heel belangrijk: het hangt samen met één van de speerpunten van de illustere ICT-Alliantie, waarover Elsinga ook al indringend heeft geschreven, zie "Friese ICT-Alliantie heeft beperkt blikveld". De afdeling EZ wil de werkplaats laten vallen onder hun beleidsonderdeel ‘Platteland/Kleine Kernen. Een onderdeel dat volgens de provincie moet worden ontwikkeld door de ICT-Alliantie, vanuit hun beleidsvoornemens 'Best Fiersicht' en 'Netwurk Fryslân'.
Het werkplaatsproject is daarnaast ook een kindje van de NOFA-gemeenten. Deze proberen het een plaatsje te geven in hun gezamenlijke plattelandsbeleid. Dat is moeilijk genoeg, alleen al die gezamenlijkheid. Kortom, goede voornemens zijn er te over. Ik heb het gevoel, dat Luiten en Wiersma in dat donkere bos van goede bedoelingen al net zo aarzelend ronddwalen als ik.
Maar goed, deze docenten hebben zeker goede ideeën; met hen heb ik enkele leuke gesprekken gehad, die zeker openingen boden. Volgens mij is het wachten op eensgezindheid in de drie ambitierijke bestuurslagen bij onderwijs, lokale overheid en regionale overheid. Wat we nu nodig hebben zijn overheden en raden van bestuur die niet alleen 'A' zeggen (ja, we willen samenwerken en innoveren), maar ook 'B' (ja, we willen er energie insteken en ervoor betalen).
